Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Αλλά έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ, στην κώχη τούτη τη μικρή σ΄ολη τη γη τη χάλασες.

I' m one of them

I' m one of them
Η εικόνα μιλαέι από μόνη της

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Προεκλογική Περίοδος

Προεκλογική περίοδος

10 λόγοι που μας αρέσει κι άλλοι τόσοι που δεν την παλεύουμε...

Αθήνα Ιούνιος 2012. Όλοι ζούμε αυτόν τον αναβρασμό της προεκλογικής περιόδου (περίοδος=υστερία+νεύρα) για δεύτερη φορά και κοσμογονικά γεγονότα συμπληρώνονται στην ιστορία που γράφεται καθημερινά. Για κάποια χαιρόμαστε, άλλα μας κάνουν να θέλουμε να φύγουμε μακριά. Εδώ είναι 20 λόγοι που έχουν προέλθει από την εμπειρία της καθημερινότητας στο μεγάλο αυτό σχολείο που λέγεται: Η Αθήνα πριν τις εκλογές.

Γιατί μας αρέσει:
  1. Λειτουγρούν οι συγκοινωνίες!! Απίστευτο κι όμως αληθινό. Ξαφνικά βλέπεις τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και τρόλεϊ, που υπό οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες θα αργούσαν ώρες και ώρες.
  2. Υπάρχει αστυνόμευση. Νιώθεις μια υποτυπώδη "ασφάλεια". Βλέπεις ότι αν συμβεί κάτι κάποιος θα σε σώσει.
  3. Υπάρχουν χαμογελαστοί άνθρωποι στο δρόμο γεμάτοι με ελπίδες για το μέλλον που θα σου πουν καλημέρα. (Για να σου δώσουν φυλλάδιο κόμματος βέβαια, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα αγάπης προς τον συνάνθρωπο και αν το υιοθετούσαμε και για τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου θα ήταν υπέροχα.)
  4.  Ξαφνικά γεμίζει η πόλη με δωρεάν εφημερίδες που γράφουν μέσα πολιτικές απόψεις και νέα συνθήματα γεγονός που μας κάνει περήφανους αφού μπορούμε να γεμίσουμε εποικοδομητικά τον νεκρό χρόνο στο λεωφορείο, στο μετρό ή στο μπάνιο. (Συμβουλή προερχόμενη από προσωπική εμπειρία: μην διαβάζεται στο δρόμο γιατί κουτουλάτε σε κολώνες και σας πατάνε αμάξια, μηχανές και λεωφορεία κι αν ζήσετε σας βρίζουν κι από πάνω!)
  5. Είναι η ώρα να συσφίξουμε τις σχέσεις μας με τους γείτονες, αφού όλοι μιλούν για το ίδιο θέμα ας συμμετέχουμε κι εμείς με την δική μας άποψη, δημιουργώντας, στην γειτονιά του ο καθένας, μια ευχάριστη ατμόσφαιρα γόνιμης συζήτησης και προβληματισμού.
  6. Γίνονται και σοβαρές συζητήσεις στην τηλεόραση (παραβλέποντας τα έκτροπα από κάθε πλευρά) που δίνουν το έναυσμα γα ενδοσκόπηση και αναζήτηση του σωστού και του δικαίου.
  7. Έχουμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και το διαφορετικό, που ίσως να μην το είχαμε ξανακούσει. Να βγάλουμε τις παρωπίδες και τις ωτοασπίδες και να γίνουμε για μια φορά διαλλακτικοί ακούγοντας την γνώμη του άλλου χωρίς να πεταγόμαστε κάθε τόσο... (Πετάγοντας ταυτόχρονα και την μπαρούφα μας.)
  8. Μας δίνεται η ευκαιρία οι επιλογές μας να γράψουν ιστορία και να αλλάξουμε τον κόσμο μας και την καθημερινότητά μας. (Το εκμεταλλευόμαστε όμως όπως πρέπει;)
  9. Είναι η ώρα της αισιοδοξίας παρόλο που πολλοί δεν το βλέπουν. Η μαγκιά είναι στο απόλυτο σκοτάδι να βλέπουμε και το ελάχιστο φως, να εντοπίζουμε από που προέρχεται και να το ακολουθούμε. 
  10. Τώρα είναι η στιγμή που παύουμε να εθελοτυφλούμε στα πραγματικά προβλήματα, η στιγμή που κοιτάμε τη ζωή στα μάτια (που μας χαμογελάει χαιρέκακα...) και της χαμογελάμε κι εμείς, αφού τώρα είναι η στιγμή να πάρουμε την οριστική απόφαση που θα μας πάει ένα βήμα πιο μπροστά.

Γιατί δεν μας αρέσει:
  1. Υπάρχει μιά ανεξήγητη εμπιστοσύνη στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τα οποία είναι εκτελεστικά όργανα με συγκεκριμένες πολιτικές κατευθύνσεις και τα οποία ταυτόχρονα δίνουν το χώρο για όλα αυτά τα θλιβερά επικοινωνιακά σόου.
  2. Η κατάσταση πολλές φορές εκτρέπεται και η κάθε πλευρά προβαίνει σε βιαιότητες ενώ παράλληλα χωρίς λόγω αγγίζονται τα άκρα και ξεπερνιούνται τα όρια.
  3. Φανερώνεται το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του Ελληνικού Λαού που δεν καταλαβαίνει ότι πέφτει θύμα στεγνής προπαγάνδας, η οποία είναι πλήρως κατευθυνόμενη από τους σκηνοθέτες αυτής της τραγωδίας.
  4. Καταλαβαίνουμε ότι στην πραγματικότητα κυβερνιόμαστε από πολιτικάντηδες, δημαγωγούς και άβουλα ενεργούμενα τα οποία με την πρώτη ευκαιρία θα μετατρέψουν το πολίτευμα της χώρας σε τυραννία ή χούντα και θα συμπεριφέρονται σαν τάγματα κατοχής.
  5. Διαπιστώνουμε ότι δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση, ελευθερία έκφρασης των απόψεων και γενικώς ελευθερία αφού η λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχει γίνει το γλυκό συννεφάκι που πουλούσε για χρόνια αλλά διαλύθηκε και προσγειωθήκαμε (απότομα θα έλεγα) στη σκληρή πραγματικότητα.
  6. Απογοητευόμαστε από το γεγονός ότι η αρχικαπιταλιστές, τα μεγάλα κεφάλαια και αυτόι που πίνουν το αίμα του απλού καθημερινου ανθρώπου με το μπουρί της σόμπας (όχι ότι χρειάστηκε να έχουν σόμπα στο σπίτι τους ποτέ... έρρεε άφθονο το πετρέλαιο στα καλοριφέρ τους!) έγιναν ξαφνικά αριστεροί με νεοφιλελεύθερη πολιτική άποψη η οποία σαφώς συμπεριλαμβάνει και το δικό μας μέλλον.
  7. Βλέπουμε και φασίστες - εθνικιστές - πολεμιστές αλλά και μεγαλόστομους αυριάνους κυβερνήτες που ενδιαφέρονται (βασικά) για το μικροκομματικό τους συμφέρον και όχι το εθνικό συμφέρον της χώρας.
  8. Κατανοούμε το δουλοπάροικο χαρακτήρα που έχουμε ως χώρα από τους αρχαίους χρόνους (ξεχνώντας βέβαια τους πάλαι ποτέ φιλοσόφους και επιστήμονες της πραγματικής Αρχαίας Ελλάδας και όχι το μπάσταρδο περσικοτουρκιό κράμμα που είμαστε τώρα με ξεχασμένο παρελθόν και ανύπαρκτο μέλλον) και ότι τώρα δεν είμαστε τίποτα άλλο εκτός από ένα, κατά δήλωση, "θλιβερό προτεκτοράτο" της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης.
  9. Καλούμαστε να διαλέξουμε στο μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. (Αλλά ποτέ δεν ρώτησε κανένας τον ποιητή της παροιμίας αυτης πώς έφτασε τελικά σε μέρος της γης με τους παραπάνω γεωμορφολογικούς σχηματισμούς. Όχι να μας πει δηλαδή πως πήγε για να φύγουμε γυρίζοντας από τον ίδιο δρόμο.)
  10. "Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία."                                                                                                                   Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ. )

Αλλά να μην απογοητευόμαστε γιατί πάντα υπάρχει, μια ελπίδα που περιμένει υπομονετικά να την βρούμε, μια φωτιά που περιμένει να την ανάψουμε, μια καινούρια μέρα που περιμένει να την αντικρίσουμε, μια Ανάσταση που δεν θα γίνει το Πάσχα, μια Ελλάδα με πρόσωπο που ποτέ δεν γνωρίσαμε...